Om 8 uur weer aan het ontbijt en om 9 uur in de auto richting de Westfjorden. Vanuit ons guesthouse zien we de fjorden aan de andere kant van de baai liggen. We kunnen het dus niet laten om toch daar naar toe te rijden, ook al raad iedereen het af om dat in 1 dag te doen. Nu we er toch zijn😉. We willen alleen de zuidkant doen tot het uiterste westelijke puntje. Het grootste gedeelte van de route is normaal geasfalteerd. Kleine stukjes zijn nog onverhard. Veel haarspeldbochten en mooie vergezichten. Helaas was de lucht te grijs voor mooie foto’s.
Onderweg stak er ineens een zwart beest over. Bleek een poolvos te zijn. In de winter zijn ze trouwens wit. Leuk om dat dier net te treffen. Op de juiste tijd, op de juiste plaats.
Verder gereden naar Látrabjarg. Het uiterste westpuntje van IJsland. Normaal zijn hier veel vogels oa papegaaiduikers. Vandaag waren er alleen meeuwen en sterntjes. Je moet hier trouwens geen last van hoogtevrees hebben.
De terugweg kwamen we nog langs een warmwaterbron, prachtig gelegen aan de baai. Helaas veel mensen die al aan het badderen waren dus zijn wij door gereden.
Langs de weg ligt op het strand een aangespoeld schip. Dit is de in Noorwegen gebouwde Garðar. Het werd in hetzelfde jaar als de Titanic gebouwd (1912) om ermee in IJslandse wateren te vissen. Destijds was het het eerste stalen schip in IJsland. In 1981 liep het in het fjord aan de grond. Daar ligt het nu nog steeds.
De kliffen kleuren soms geel van de paardebloemen. Soms echter ook hele witte gedeeltes met een soort gras met grote witte pluizen (wolgras).
Na de lange tocht konden we lekker aanschuiven voor het diner gemaakt door Thora. Morgen richting Reykjavik. We rijden via het schiereiland Snæfellsnes waar ook weer veel te zien is. IJsland blijft ons verrassen.
