Om 8 uur stond een lekker vers ontbijtje voor ons klaar. Een man uit Reykjavik vertelde ons een leuke sage over Eric de Rode. Ze zijn in IJsland dol op sagen.
We hadden vandaag niets op het programma staan en in de buurt stond ook niets beschreven. Dus de auto in en maar ff lekker rond tuffen. Ieder moment genieten van de mooie uitzichten. We zijn het hele schiereiland waar het guesthouse staat op het gemakje rondgereden.
We zagen een afslag naar Dagverðarnekirkja, een kerkje dus. De weg er naar toe werd steeds slechter. Op een gegeven moment de auto maar neer gezet en verder gelopen. We moeten toch ook aan onze stappen komen😉. Helemaal op de kop van de baai stond hij dan, samen met een verlaten huis en een soort dixie (ze wisten dat Jaco kwam🤣). Wat een schitterend uitzicht.
Elk moment een ander zicht op de fjord, op de bergen, op de schapen, op de IJslanders (paarden bedoelen we). Mensen heel de rit niet gezien. Duidelijk geen gebied voor toeristen, des te mooier voor ons. Onderweg ook weer veel stapelstenen, dus geen trollen.
We kwamen ook nog langs een warmwaterbron, Guðrúnarlaug. Natuurlijk uit de kleren en hup erin. Heerlijk, een graadje of 42 denken we. Er was een soort plaggenhutje geschikt als omkleedhokje.
Ook nog naar een boerderij gereden waar ze zelf ijs maakten. Natuurlijk eentje geproefd, lekker in het zonnetje, want in de loop van de dag ging het zonnetje steeds meer schijnen. Het was 13 graden maar voelde veel warmer. De melkbussen stonden klaar om op te halen.
Het valt ons op dat er veel kerkjes zijn. Soms alleen een kerkje en verder niets.
Een ander vreemd fenomeen was onderstaande foto. We weten nog niet wat het voorstelt. Morgen vragen we het aan de sageverteller tijdens het ontbijt.
We konden vandaag niet in het guesthouse dineren dus zijn we in Búðardalur wat gaan zoeken. Terecht gekomen bij Dalakot. Allebei een heerlijke pizza gegeten. Leuke tent. Ze hadden ook Hákarl op de kaart staan, een bekende Ijslandse delicatesse, gefermenteerde haai. Hier hebben we voor gepast.